3 minuty z... Rozmowa ze Sławomirem Olszowskim
Archiwum prywatneNajważniejszy jest efekt – wywiad z dr. inż. Sławomirem Olszowskim, założycielem BETiS – Biura Ekspertyz Technicznych i Szkoleń, adiunktem na Wydziale Elektrotechniki, Transportu i Informatyki Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego.
Moja przygoda w branży – jak to się wszystko zaczęło?
Od dzieciństwa byłem blisko tematów technicznych – już jako nastolatek (latem między 5. a 6. klasą szkoły podstawowej) zacząłem pomagać w warsztacie mechanicznym, należącym do kolegi mojego najstarszego brata. To było niezwykłe miejsce: poza naprawą samochodów, powstawały tam również maszyny do obróbki stali i drewna.
Uczyłem się więc działania tokarek, frezarek, widziałem jak na zapleczu dorabiane są potrzebne części. W czasach, gdy wielu rzeczy nie można było sobie tak po prostu kupić, umiejętność ich wytwarzania stawała się bardzo cenna.
Gdy wspominam mój rodzinny Nowy Sącz, ten sprzed lat, widzę jak żmudna była wtedy praca warsztatowa. Przy naprawach blacharsko-lakierniczych np. wycinało się z nadwozia prostokątne fragmenty skorodowanej blachy i w ich miejsce wstawiało nowe elementy, spawane metodą acetylenowo-tlenową.
Dorabialiśmy progi, naprawialiśmy elementy konstrukcyjne. Potem następowało czyszczenie spoin oraz blach, szpachlowanie, a następnie szykowanie powierzchni pod podkład, kolor i lakier bezbarwny. Nie było maszyn oscylacyjnych, wszystko docierało się ręcznie...
źródło: Archiwum prywatneDuma – Audi po pełnej renowacji nadwozia i silnika.
Żeby się wprawić, dostałem zadanie przygotowania powierzchni do pracy lakierniczej. Starsi koledzy szybko zauważyli, że „młody ma cierpliwość” /uśmiech/, bo po mojej pracy nie widać było śladu szpachli.
Szkoliłem się zatem w tej precyzji i w szacunku do materiału, regularnie już pomagając w warsztacie. Aż przyszła pora na wybór dalszej drogi edukacyjnej – skończyłem Wydział Mechaniczny, kierunek eksploatacja pojazdów i maszyn. Uzyskałem z wyróżnieniem stopień doktora.
Równolegle zdobywałem doświadczenie praktyczne w ASO Volkswagen – Audi, ASO Škoda Auto, w efekcie zostałem dyrektorem w autoryzowanym salonie i serwisie SEAT, a następnie przejęliśmy serwis wielomarkowy (Jeep, Chrysler, Nissan, Dacia). Pełniłem potem funkcje dyrektora AD Serwisu oraz Bosch Car Service.
W każdym z tych miejsc nabywałem innego doświadczenia z zakresów: wiedzy o częściach zamiennych, umiejętności prac technicznych czy koordynowania działań całego serwisu naprawczego.. Co warto podkreślić – po skończeniu studiów zrozumiałem jedną rzecz: ważniejsze od chodzenia do pracy i „siedzenia w miejscu”, stało się dla mnie realizowanie pasji.
Do tej pory nie mierzę dnia roboczego liczbą mijających godzin, ale wykonanymi zadaniami, problemami, które udaje się rozwiązać. Jeśli temat wymaga więcej uwagi – poświęcam mu dodatkowy czas, bo najważniejszy jest osiągnięty efekt.
źródło: Archiwum prywatneGiełda w Słomczynie, ok. 1994 r.
Misja: edukacja… Kiedy pojawiła się myśl, by szkolić innych?
To był przypadek /śmiech/. Jedna z sieci serwisowych planowała przeszkolić pracowników swoich warsztatów w zakresie nowych technologii stosowanych w samochodach. Nikt inny nie podjął się tego wyzwania. Po wysłuchaniu przekonujących argumentów, wyraziłem zgodę...
Szkolenia odbywały się w sześciu miastach w Polsce – tak rozpoczęła się moja przygoda w roli szkoleniowca. Co ciekawe – firmę szkoleniową założyłem dopiero w drugim roku prowadzenia kursów, niejako zachęcony do tego przez Urząd Skarbowy /śmiech/. W ten sposób powstał BETiS.
Z kolei w działalności akademickiej prowadziłem zajęcia m.in. z obszarów diagnostyki samochodowej, elektroniki i elektrotechniki pojazdów, mechatroniki samochodowej, infrastruktury i badań SKP, sensoryki samochodowej, systemów sterowania silników, technologii napraw środków transportu oraz rzeczoznawstwa samochodowego. Tworzyłem materiały szkoleniowe, publikacje naukowe, opracowania dla przemysłu.
Wykonywałem ekspertyzy techniczne dla firm czy instytucji. Od lat współpracuję z sieciami serwisowymi, a także z producentami wyposażenia diagnostycznego, z producentami komponentów czy podzespołów dostarczanych na pierwszy montaż.
Realizuję projekty dla producentów samochodów, współpracując bezpośrednio z inżynierami fabryk wytwarzających pojazdy i systemy technologiczne. Staram się nieustannie łączyć doświadczenie praktyczne z wiedzą ekspercką.
Przesłanie, którym warto się dzielić:
Doceniam rangę rzemiosła, którą wyniosłem wprost z warsztatu. W pracy ze spawarką lub docierając powierzchnie pojazdów, nabierałem ogromnego szacunku do techniki i technologii, wprawiając się w dokładności, odpowiedzialności za efekt końcowy. Zrozumiałem też, że prawdziwa jakość zaczyna się od zrozumienia tego, co się robi.
Nawet jeśli coś jest dobre, ale może być wykonane lepiej, warto to udoskonalić. Takie podejście sprawdza się w praktyce, nazywamy to ciągłym doskonaleniem, znanym jako Cykl Deminga.
W technice nie chodzi wyłącznie o wykonanie zadania. Istota polega na jak najlepszej realizacji – w danych warunkach. Głębokie zrozumienie procesu daje pewność działania oraz pozwala świadomie dążyć do coraz wyższego poziomu wykonania zadań. To podejście towarzyszy mi od początku drogi zawodowej i pozostaje aktualne do dzisiaj.
Największy sukces?
Ogromną satysfakcję dają mi osiągnięcia moich byłych studentów i kursantów. Im dalej oni zachodzą zawodowo, tym większą odczuwam radość.
Za sukces uważam to, że absolwenci studiów i uczestnicy szkoleń pozostają w branży motoryzacyjnej, rozwijają swoje kompetencje, a z czasem budują własną, stabilną pozycję zawodową. Wielu z nich uruchomiło własne serwisy, inni skutecznie podnieśli poziom organizacyjny i technologiczny już istniejących warsztatów.
Wszyscy mamy świadomość, jak dużym wyzwaniem jest dziś pozyskanie wykwalifikowanego personelu technicznego. Dlatego każde kolejne, przygotowane do zawodu pokolenie specjalistów traktuję jako swój wymierny wpływ na lepszą przyszłość branży.
źródło: Archiwum prywatneO sobie...
Rzeczoznawca & Organizator wydarzeń branżowych
Pełnię funkcję biegłego sądowego, przygotowując opinie w sprawach wymagających zaawansowanej wiedzy z zakresu techniki samochodowej, elektroniki pojazdowej oraz analizy m.in. czarnych skrzynek w samochodach. Jestem Przewodniczącym Krajowej Sekcji Samochodowej SITK RP, Prezesem Koła Elektroniki i Diagnostyki Samochodowej SITK RP w Radomiu oraz Wiceprezesem Koła Certyfikacji Rzeczoznawców Samochodowych SITK RP.
MOŻE ZAINTERESUJE CIĘ TAKŻE
Jako członek Komisji Egzaminacyjnej Rzeczoznawców Samochodowych w zakresie techniki pojazdowej zajmuję się np. rekonstrukcją zdarzeń drogowych, wyceną wartości i jakości napraw, analizą dowodów zapisanych w sterownikach pojazdów.
Przewodniczyłem Kapitule Kongresu Ekspertów Samochodowych – forum branżowego gromadzącego praktyków, przedstawicieli producentów i serwisów. Kongres jest miejscem wymiany wiedzy między nauką, techniką i praktyką oraz okazją do kształtowania standardów zawodowych, podnoszenia jakości opinii technicznych czy tworzenia realnych ścieżek rozwoju dla specjalistów branży samochodowej.
Jako organizator konferencji Logistyka w Ratownictwie tworzę platformę dialogu w środowisku serwisowym. Celem eventu jest nie tylko wymiana wiedzy, ale formułowanie propozycji rozwiązań systemowych, wpływających na bezpieczeństwo ruchu drogowego.
źródło: Archiwum prywatneSzybkie pytania – krótkie odpowiedzi
Samochód idealny to…
Samochód przewidywalny, bezpieczny i technicznie uczciwy, posiadający duszę. Pojazd, którego stan techniczny można rzetelnie zweryfikować, a także naprawić zgodnie ze sztuką inżynierską.
Dzień zwykle zaczynam od…
Dzień zwykle zaczynam spokojnie, weryfikując zadania do wykonania wg zasady Eisenhowera: super pilne – super ważne, super pilne – mało ważne. Mniej istotne zadania deleguję lub odkładam na później.
W przerwach przeglądam nowe informacje z obszaru motoryzacji oraz prawa. Od 2022 r. przepisy zmieniają się tak dynamicznie, że każdy nowelizowany zapis ustawy wymaga analizy – szczególnie pod kątem konsekwencji dla serwisów samochodowych. Ma to bezpośredni wpływ na planowanie perspektywicznych działań.
Bohaterowie z dzieciństwa, którzy się nie znudzą… Książki, filmy, seriale, które warto znać…
Pochodzę z czasów, gdy królowały bajki: Pomysłowy Dobromir, Przygody Kota Filemona, Reksio, Bolek i Lolek czy Przygody Baltazara Gąbki. To były historie, które w prosty sposób uczyły logicznego myślenia, wytrwałości oraz pomysłowości.
W technikum jedną z ważniejszych książek było dla mnie Vademecum materiałoznawstwa Wilhelma Domkego oraz klasyczna Mechanika techniczna. Podczas studiów istotnymi tematami stały się:
- wytrzymałość materiałów,
- materiałoznawstwo,
- podstawy konstrukcji maszyn,
- elektrotechnika,
- geometria wykreślna i matematyka.
Polecam 7 nawyków skutecznego działania (Stephen R. Covey).
Na co poświęcam aktualnie najwięcej czasu?
Na metodologię Six Sigma i zarządzanie jakością, filozofię Kaizen, koncepcje Lean Management & Total Quality Management. Zawodowo najczęściej sięgam po dokumenty fabryczne dotyczące nowych technologii oraz systemy informacyjne, takie jak ESI[tronic] firmy Bosch.
Cenię historie zarówno literackie, jak i zawodowe, które pokazują konsekwencję, jak również kształtują odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
Ulubiona potrawa:
Prosta, dobrze przygotowana i jakościowa. Tak jak w technice, liczą się: skład, proporcje i wykonanie. Najczęściej wybieram tradycyjną polską kuchnię.
Gdybym spotkał siebie z dawnych lat, co mógłbym sobie powiedzieć – podpowiedzieć?
Niedokończone sprawy zawsze wracają. Cierpliwość, dokładność i konsekwencja zawsze przynoszą efekt.
Mój sposób na work-life balance:
Nie oddzielam pracy od pasji. Staram się natomiast regularnie robić reset. Wyłączam się z kontaktu ze światem, odkładam telefon i komputer. Największą równowagę daje mi świadomość, że to, co robię, ma sens i przynosi realne efekty wszystkim, z którymi współpracuję.
WIOSNA 2026 – plany prywatne i plany zawodowe:
Prywatnie: regeneracja sił po intensywnym sezonie konferencyjno-szkoleniowym. Zawodowo: praca nad rozwiązaniami systemowymi umożliwiającymi skuteczniejsze eliminowanie z ruchu pojazdów niesprawnych technicznie.
Chcę rozwijać koncepcje narzędzi organizacyjnych oraz proponować decydentom rozwiązania, które realnie przełożą się na poprawę bezpieczeństwa na drogach. Statystyki są jednoznaczne. Chociaż z roku na rok sytuacja się poprawia, w przeliczeniu na 100 wypadków drogowych – w Polsce wciąż ginie najwięcej osób w całej Unii Europejskiej.
To wymaga działań opartych na rzetelnej analizie technicznej, odpowiedzialności oraz na odwadze w podejmowaniu decyzji. Każdy wypadek to nie tylko ludzki dramat, ale również wymierna strata społeczna i gospodarcza, której skutki ponosimy wszyscy.
Źródło: Materiały redkacyjne
